> ## Content Index
> Fetch the complete content index at: https://www.greeceinfigures.com/llms.txt
> Use this file to discover other available public pages before exploring further.

# Ελλάδα & Βουλγαρία: πόσο διαφέρουν τα εισοδήματα και οι τιμές;
- URL: https://www.greeceinfigures.com/analyses/ellada-boulgaria-poso-diapheroun-ta-eisodemata-kai-oi-times/
- Published: 2026-09-07T04:45:24.000Z
- Updated: 2026-09-07T04:45:23.000Z
- Description: Πόσα βγάζουν και πόσο πληρώνουν Έλληνες και Βούλγαροι; Σε συνεργασία με το ZnamCenite.bg, συγκρίνουμε εισοδήματα, στέγαση, ενέργεια και τιμές τροφίμων στις δύο χώρες, συνδυάζοντας επίσημα στοιχεία με δικά μας δεδομένα από σούπερ μάρκετ.
- Author: Δημήτρης Μιχαηλίδης
- Tags: Ανάλυση, Οικονομία

> *Η ανάληση αυτή πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του* [*Greece in Figures PRO*](https://www.greeceinfigures.com/pro/)*.*

Τον Ιανουάριο του 2026, η Βουλγαρία υιοθέτησε το ευρώ, αντικαθιστώντας το λεβ. Για πρώτη φορά, Βούλγαροι και Έλληνες πληρώνονται και πληρώνουν για αγαθά και υπηρεσίες στο ίδιο νόμισμα.

Η μετάβαση αυτή έφερε τις τιμές στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης στη Βουλγαρία. Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα, ο συνδυασμός της οικονομικής κρίσης και των πρόσφατων διεθνών αναταράξεων διατηρεί το αυξανόμενο κόστος ζωής ως ένα από τα βασικά ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες. Όπως συνηθίζεται στα Βαλκάνια, κάθε χώρα κοιτάζει απέναντι για να επιβεβαιώσει ότι «τα πράγματα είναι χειρότερα εδώ». Πού είναι όμως στην πραγματικότητα φθηνότερη η ζωή;

Η προφανής απάντηση είναι στη Βουλγαρία. Οι τιμές είναι χαμηλότερες, οι μισθοί επίσης και, συνολικά, το κόστος ζωής παραμένει μικρότερο. Αυτή όμως είναι μόνο η μία πλευρά της ιστορίας. Τις τελευταίες δεκαετίες, η Βουλγαρία έχει καλύψει ταχύτατα την απόσταση που τη χώριζε από την Ελλάδα. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, οι μισθοί και η απασχόληση αυξήθηκαν αισθητά, την ώρα που η Ελλάδα βρισκόταν αντιμέτωπη με τη βαθύτερη οικονομική κρίση της σύγχρονης ιστορίας της. Ως αποτέλεσμα, το χάσμα ανάμεσα στις δύο χώρες είναι σήμερα πολύ μικρότερο απ’ ό,τι ήταν πριν από μία γενιά.

Σε συνεργασία με το [ZnamCenite.bg](https://www.znamcenite.bg/?ref=greeceinfigures.com), συγκρίνουμε τις δύο χώρες, εξετάζοντας πόσα βγάζουν Βούλγαροι και Έλληνες και πόσο πληρώνουν για αγαθά και υπηρεσίες (η αντίστοιχη ανάλυση στα βουλγάρικα βρίσκεται [εδώ](https://www.znamcenite.bg/blog/dohodi-i-ceni-bulgaria-gurcia?ref=greeceinfigures.com)). Η ανάλυσή μας γίνεται σε δύο φάσεις. Αρχικά, εξετάζουμε επίσημα μακροοικονομικά στοιχεία για τα εισοδήματα, την ανεργία, τα επίπεδα τιμών, τα ενοίκια και την ενέργεια. Στη συνέχεια, παρουσιάζουμε νέα δεδομένα από σούπερ μάρκετ και στις δύο χώρες, για δεκαέξι βασικά είδη διατροφής, από το ψωμί και το γάλα μέχρι το ελαιόλαδο και το κρέας.

Από την ανάλυσή μας προκύπτει μία σύνθετη εικόνα: οι δύο οικονομίες συγκλίνουν σε αρκετούς τομείς, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο, ούτε με τον ίδιο ρυθμό.

## Σύνοψη

- Η Ελλάδα παραμένει πλουσιότερη, όμως η Βουλγαρία έχει καλύψει σημαντικό μέρος της διαφοράς. Οι μισθοί και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στη Βουλγαρία αυξήθηκαν πολύ ταχύτερα, ενώ η Ελλάδα έχασε αρκετά χρόνια ανάπτυξης στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης.
- Η διαφορά στα εισοδήματα γίνεται πολύ μικρότερη όταν ληφθούν υπόψη οι διαφορές στις τιμές. Σε ονομαστικούς όρους, οι Έλληνες εξακολουθούν να έχουν υψηλότερα εισοδήματα, όμως σε όρους αγοραστικής δύναμης το χάσμα περιορίζεται σημαντικά, καθώς τα καθημερινά αγαθά και οι υπηρεσίες κοστίζουν λιγότερο στη Βουλγαρία.
- Η Βουλγαρία έχει υψηλότερη απασχόληση και χαμηλότερη ανεργία, γεγονός που συμβάλλει στην ταχύτερη σύγκλιση με την Ελλάδα.
- Στη στέγαση, οι διαφορές μεταξύ των δύο χωρών είναι σημαντικές. Στη Βουλγαρία, το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε ιδιόκτητη κατοικία είναι μεγαλύτερο απ’ ό,τι στην Ελλάδα. Την ίδια στιγμή, τα ενοίκια στην Αθήνα παραμένουν αισθητά υψηλότερα από εκείνα στη Σόφια. Ωστόσο, η γρήγορη άνοδος των ενοικίων στη βουλγαρική πρωτεύουσα τα έχει καταστήσει ιδιαίτερα υψηλά σε σχέση με τους μισθούς της χώρας.
- Οι τιμές των τροφίμων είναι αρκετά κοντά. Με βάση τα στοιχεία που συλλέξαμε από σούπερ μάρκετ, η Βουλγαρία έχει πλεονέκτημα τιμής σε ορισμένα προϊόντα και η Ελλάδα σε άλλα. Σε κάποιες κατηγορίες παρατηρείται επίσης μεγάλη απόσταση μεταξύ των φθηνότερων και των ακριβότερων επιλογών και στις δύο χώρες.
- Τα αγαθά που επηρεάζονται περισσότερο από τις διεθνείς τιμές παραμένουν ακριβά σε σχέση με τους μισθούς και στις δύο χώρες.

## Ποιος βγάζει περισσότερα;

Για να συγκρίνουμε τα εισοδήματα στις δύο χώρες, χρησιμοποιούμε τέσσερις βασικούς δείκτες: το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, τον κατώτατο μισθό, τον μέσο μισθό και το κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα.

**Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ)** είναι η συνολική αξία όσων παράγονται σε μια χώρα μέσα σε ένα έτος. Χρησιμοποιούμε το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, δηλαδή το μέγεθος της οικονομίας σε σχέση με τον πληθυσμό. Δεν δείχνει πόσα χρήματα έχει ο μέσος κάτοικος στην τσέπη του, αλλά είναι ένα χρήσιμο πρώτο βήμα για να συγκρίνουμε το οικονομικό μέγεθος Ελλάδας και Βουλγαρίας.  
**Ο κατώτατος μισθός** είναι η χαμηλότερη αμοιβή που μπορεί να πληρώσει νόμιμα ένας εργοδότης. Και οι δύο χώρες έχουν θεσπίσει εθνικό κατώτατο μισθό, άρα μπορούν να συγκριθούν άμεσα.  
**Ο μέσος μισθός** δείχνει τη μέση αμοιβή των εργαζομένων. Χρησιμοποιούμε τον προσαρμοσμένο μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης, ώστε η σύγκριση να μην επηρεάζεται από το διαφορετικό ποσοστό εργαζομένων με μερική απασχόληση στις δύο χώρες.  
**Το διαθέσιμο εισόδημα** είναι τα χρήματα που απομένουν για κατανάλωση ή αποταμίευση μετά από φόρους και κοινωνικές εισφορές, ενώ συμπεριλαμβάνει όλες τις πηγές εισοδήματος. Είναι πιο κοντά στο ποσό με το οποίο πραγματικά ζει ένα νοικοκυριό. Για παράδειγμα, αν λαμβάνεις 1.000 ευρώ καθαρά από την εργασία σου και άλλα 300 ευρώ καθαρά από ενοίκιο, ο μισθός σου είναι 1.000 ευρώ, αλλά το διαθέσιμο εισόδημά σου είναι 1.300 ευρώ.

  
Παρουσιάζουμε τα εισοδήματα με δύο τρόπους: σε ευρώ και σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (PPS). Το PPS λαμβάνει υπόψη ότι το ίδιο ποσό χρημάτων δεν αγοράζει τα ίδια πράγματα στη Σόφια και στην Αθήνα. Με απλά λόγια, δείχνει πόσα μπορεί πραγματικά να αγοράσει το εισόδημα σε κάθε χώρα. Θεωρητικά, μία μονάδα PPS έχει την ίδια αγοραστική δύναμη σε όλη την ΕΕ. Ένας απλός κανόνας είναι ο εξής: για πράγματα που πληρώνουμε μέσα στη χώρα, όπως το ενοίκιο ή ένα κούρεμα, το PPS είναι συνήθως πιο χρήσιμο. Για αγαθά και υπηρεσίες των οποίων οι τιμές καθορίζονται περισσότερο διεθνώς, όπως τα αυτοκίνητα, οι υπολογιστές ή τα ταξίδια στο εξωτερικό, τα ευρώ αντιπροσωπεύουν καλύτερα τον πλούτο.

### Κατά κεφαλήν ΑΕΠ

Το 1995, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ξεπερνούσε τα 8.000 ευρώ στην Ελλάδα, ενώ στη Βουλγαρία ήταν κάτω από 2.000 ευρώ. Η Ελλάδα βρισκόταν τότε πάνω από τέσσερις φορές ψηλότερα. Τριάντα χρόνια αργότερα, το χάσμα είναι πολύ μικρότερο. Το 2025, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ έφτασε περίπου τις 24.000 ευρώ στην Ελλάδα και τις 18.000 ευρώ στη Βουλγαρία, με την Ελλάδα να βρίσκεται πλέον περίπου 1,3 φορές υψηλότερα.  
Η σύγκλιση αυτή οφείλεται στο ότι η Βουλγαρία συνέχισε να αναπτύσσεται στη διάρκεια της δεκαετίας του 2010, ενώ η Ελλάδα πέρασε μία από τις βαθύτερες υφέσεις που έχουν καταγραφεί, χάνοντας περίπου το ένα τέταρτο της οικονομικής της παραγωγής. Η ελληνική οικονομία επέστρεψε τελικά σε ανάπτυξη, αλλά ακόμη και αν αφαιρέσουμε την επίδραση του πληθωρισμού, χρειάστηκε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2020 για να επιστρέψει στα επίπεδα του 2008.

Αν όμως δούμε τα στοιχεία σε όρους αγοραστικής δύναμης, η σύγκλιση γίνεται πολύ πιο καθαρή. Το 1995, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Βουλγαρίας ήταν περίπου το μισό από εκείνο της Ελλάδας. Το 2025, οι δύο χώρες είχαν σχεδόν φτάσει στο ίδιο επίπεδο.

Θυμίζουμε ότι το PPS δείχνει πόσα αγαθά και υπηρεσίες μπορεί να αγοράσει κανείς μέσα στη χώρα του. Αυτό σημαίνει ότι, σε όρους αγοραστικής δύναμης, η διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας έχει μειωθεί πολύ περισσότερο απ’ όσο δείχνει η σύγκριση σε ευρώ.

### Κατώτατος μισθός

Το 1999, ο κατώτατος μισθός ήταν 505 ευρώ τον μήνα στην Ελλάδα και μόλις 31 ευρώ στη Βουλγαρία. Ο ελληνικός κατώτατος μισθός ήταν πάνω από 16 φορές υψηλότερος. Από τότε, η διαφορά έχει μειωθεί εντυπωσιακά.

Το πρώτο εξάμηνο του 2026, ο κατώτατος μισθός είχε φτάσει τα 620 ευρώ στη Βουλγαρία και τα 1.027 ευρώ στην Ελλάδα. Πλέον, ο κατώτατος μισθός στη Βουλγαρία αντιστοιχεί περίπου στο 60% του ελληνικού.

💡

Το ποσό για την Ελλάδα φαίνεται υψηλότερο από αυτό που συνήθως βλέπουν οι εργαζόμενοι, επειδή στην Ελλάδα καταβάλλονται 14 μισθοί τον χρόνο. Η Eurostat μετατρέπει και τις δύο περιπτώσεις σε δωδεκάμηνη βάση, οπότε τα 1.027 ευρώ προκύπτουν από το ετήσιο σύνολο διαιρεμένο διά 12.

Στη Βουλγαρία, ο κατώτατος μισθός αυξανόταν σταθερά σε όλη την περίοδο, ιδιαίτερα μετά τα μέσα της δεκαετίας του 2000\. Στην Ελλάδα, αντίθετα, έφτασε τα 877 ευρώ το 2011, πριν μειωθεί απότομα στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Το 2012 έπεσε στα 684 ευρώ και παρέμεινε σε αυτό το επίπεδο για αρκετά χρόνια.

  
Αν όμως λάβουμε υπόψη τις διαφορές στις τοπικές τιμές, το χάσμα είναι πολύ μικρότερο. Το 1999, ο κατώτατος μισθός στη Βουλγαρία είχε αγοραστική δύναμη ίση με μόλις το 14% του ελληνικού. Μέχρι το 2026, το ποσοστό αυτό είχε φτάσει στο 84%. Ο εργαζόμενος που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό στη Βουλγαρία έχει σήμερα περίπου το 84% της αγοραστικής δύναμης του αντίστοιχου εργαζόμενου στην Ελλάδα, και η διαφορά συνεχίζει να μειώνεται.

### Μέσος μισθός

Στον κατώτατο μισθό, η διαφορά μεταξύ των δύο χωρών έχει μειωθεί αλλά παραμένει σημαντική. Στον μέσο μισθό, όμως, το χάσμα έχει μειωθεί πολύ περισσότερο. Το 2001, ο μέσος ετήσιος μισθός ήταν 1.919 ευρώ στη Βουλγαρία και 13.441 ευρώ στην Ελλάδα. Δηλαδή, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ήταν περίπου επτά φορές υψηλότερος. Μέχρι το 2024, η διαφορά είχε συρρικνωθεί. Ο μέσος μισθός είχε φτάσει τα 15.387 ευρώ στη Βουλγαρία και τα 17.954 ευρώ στην Ελλάδα. Η Ελλάδα παρέμενε μπροστά, αλλά η διαφορά είχε περιοριστεί σε περίπου 2.600 ευρώ τον χρόνο, ή 17%.

Από το 2001, ο μέσος μισθός στη Βουλγαρία έχει αυξηθεί πάνω από οκτώ φορές. Στην Ελλάδα, η αύξηση ήταν πολύ μικρότερη. Η οικονομική κρίση έφερε μεγάλη πτώση στους μισθούς και η χώρα ακόμη δεν έχει επιστρέψει πλήρως στα επίπεδα πριν από το 2008\. Την ίδια στιγμή, στη Βουλγαρία οι μισθοί συνέχισαν να αυξάνονται με πολύ ταχύτερο ρυθμό.

### Διαθέσιμο εισόδημα

Το διαθέσιμο εισόδημα κινήθηκε περίπου όπως και οι μισθοί. Στη Βουλγαρία αυξήθηκε σταθερά, από 9.552 ευρώ το 2014 σε 15.089 ευρώ το 2022, το πιο πρόσφατο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. Στην Ελλάδα αυξήθηκε επίσης, αλλά πιο αργά, από 13.934 σε 17.940 ευρώ την ίδια περίοδο. Έτσι, η διαφορά μειώθηκε από περίπου 4.400 ευρώ το 2014 σε λιγότερα από 2.900 ευρώ το 2022.

Αν κοιτάξουμε μόνο τα εισοδήματα, η διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας είναι σήμερα πολύ μικρότερη απ’ ό,τι πριν από είκοσι χρόνια. Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει υψηλότερα εισοδήματα, αλλά η διαφορά στον μέσο μισθό έχει πέσει από επτά φορές το 2001 σε 17% το 2024\. Αν λάβουμε υπόψη και το κόστος ζωής, περιορίζεται ακόμη περισσότερο.

###   
Ποιος έχει περισσότερες πιθανότητες να βρει δουλειά;

Τα εισοδήματα στη Βουλγαρία έχουν πλησιάσει σημαντικά τα ελληνικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Πόσοι όμως έχουν δουλειά για να αποκτήσουν αυτό το εισόδημα; Εδώ, η Βουλγαρία βρίσκεται μπροστά. Στις αρχές του 2009, το ποσοστό απασχόλησης ήταν 69,9% στη Βουλγαρία και 65,8% στην Ελλάδα, με διαφορά ήδη 4,1 ποσοστιαίων μονάδων. Με την οικονομική κρίση, η απασχόληση μειώθηκε και στις δύο χώρες, αλλά πολύ περισσότερο στην Ελλάδα. Μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του 2013, το ποσοστό είχε πέσει στο 62,9% στη Βουλγαρία και μόλις στο 52,6% στην Ελλάδα.

Η αγορά εργασίας στη Βουλγαρία ανέκαμψε πιο γρήγορα. Από το 2014, η απασχόληση άρχισε να αυξάνεται ξανά και το δεύτερο τρίμηνο του 2019 έφτασε το 75,1%. Στην Ελλάδα η ανάκαμψη ήταν πιο αργή και την ίδια περίοδο το ποσοστό απασχόλησης ήταν 60,8%. Μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2026, το ποσοστό απασχόλησης είχε φτάσει το 71,7% στην Ελλάδα και το 77% στη Βουλγαρία. Η Ελλάδα κάλυψε έτσι το μεγαλύτερο μέρος του χάσματος που άνοιξε στα χρόνια της κρίσης: από 10,3 μονάδες το 2013 και 14,3 μονάδες το 2019, η διαφορά έχει πέσει στις 5,3\. Παραμένει, πάντως, μεγαλύτερη από τις 4,1 μονάδες του 2009.

Παρόμοια εικόνα βλέπουμε και στην ανεργία, δηλαδή στο ποσοστό όσων θέλουν να εργαστούν αλλά δεν βρίσκουν δουλειά. Το 2003, το μεγαλύτερο πρόβλημα το είχε η Βουλγαρία, όπου η ανεργία έφτασε το 15,6%, έναντι 9,8% στην Ελλάδα. Στη συνέχεια, όμως, μειώθηκε σταθερά και μέχρι το 2008 είχε πέσει κοντά στο 5%, την ώρα που η Ελλάδα βρισκόταν λίγο πριν από τη μεγάλη οικονομική κρίση που θα άλλαζε εντελώς την αγορά εργασίας. Το 2025, η ανεργία ήταν στο 8,1% για την Ελλάδα και στο 2,9% για την Βουλγαρία.

Η σύγκλιση της Βουλγαρίας με την Ελλάδα στα εισοδήματα δεν οφείλεται μόνο στην αύξηση των μισθών. Ταυτόχρονα, περισσότεροι άνθρωποι μπήκαν στην αγορά εργασίας και βρήκαν καλύτερα αμειβόμενες δουλειές.

💡

****Η ανεργία δεν είναι το αντίστροφο της απασχόλησης**  
Το ποσοστό απασχόλησης μετρά πόσοι εργάζονται σε σχέση με τον πληθυσμό μιας συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας. Αντίθετα, το ποσοστό ανεργίας μετρά όσους αναζητούν εργασία ως ποσοστό του εργατικού δυναμικού. Επομένως, κάποιος που δεν εργάζεται δεν θεωρείται απαραίτητα άνεργος, μπορεί να βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας.

### Πού είναι φθηνότερη η στέγαση;

Η ιδιοκατοίκηση είναι ο κανόνας στην Ανατολική και τη Νότια Ευρώπη. Πριν συγκρίνουμε λοιπόν το κόστος στέγασης, έχει σημασία να δούμε μια βασική διαφορά ανάμεσα στις δύο χώρες. Το 2025, το 86,1% των κατοίκων της Βουλγαρίας ζούσε σε ιδιόκτητη κατοικία, έναντι 69,4% στην Ελλάδα. Αντίστοιχα, περίπου το 14% νοίκιαζε στη Βουλγαρία, έναντι 31% στην Ελλάδα. Η ενοικίαση κατοικίας είναι πολύ πιο συχνή στην Ελλάδα: αφορά περίπου τρεις στους δέκα κατοίκους, έναντι ενός στους επτά στη Βουλγαρία.

Μια ακόμη σημαντική διαφορά αφορά τα στεγαστικά δάνεια. Στη Βουλγαρία, μόλις το 1,7% του πληθυσμού ζει σε ιδιόκτητη κατοικία με στεγαστικό δάνειο, έναντι 8,9% στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα το ποσοστό είναι υψηλότερο, αλλά έχει μειωθεί πολύ σε σχέση με το παρελθόν. Το 2010 είχε φτάσει περίπου το 17%, πριν αρχίσει να υποχωρεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια. Μετά την οικονομική κρίση, οι τράπεζες περιόρισαν σημαντικά τα στεγαστικά δάνεια και η αγορά κατοικίας με δανεισμό έγινε πιο δύσκολη. Έτσι, το κόστος στέγασης επηρεάζει πολύ διαφορετικά τα νοικοκυριά στις δύο χώρες. Στην Ελλάδα, περίπου το 37,2% του πληθυσμού πληρώνει είτε ενοίκιο είτε στεγαστικό δάνειο, έναντι 15,7% στη Βουλγαρία.

Τι γίνεται όμως με όσους δεν έχουν δικό τους σπίτι και πρέπει να νοικιάσουν; Η Eurostat συγκρίνει κάθε χρόνο τα ενοίκια στις πρωτεύουσες της ΕΕ, με βάση διαμερίσματα καλής ποιότητας, χωρίς έπιπλα, σε συγκρίσιμες περιοχές κάθε πόλης και χωρίς κοινόχρηστα και λογαριασμούς. Δεν πρόκειται δηλαδή για τον μέσο όρο όλης της πόλης, αλλά για σύγκριση ίδιου τύπου κατοικίας μεταξύ πρωτευουσών. Εδώ η διαφορά είναι πολύ μεγαλύτερη. Το 2025, ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου κόστιζε περίπου 1.150 ευρώ τον μήνα στην Αθήνα, έναντι 650 ευρώ στη Σόφια. Για δύο υπνοδωμάτια, το ενοίκιο ήταν περίπου 1.500 ευρώ στην Αθήνα και 900 ευρώ στη Σόφια, ενώ για τρία υπνοδωμάτια έφτανε τα 2.300 και 1.300 ευρώ αντίστοιχα. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα ενοίκια στην Αθήνα ήταν περίπου 1,7 έως 1,8 φορές υψηλότερα από ό,τι στη Σόφια.

💡

Για να είναι η σύγκριση όσο το δυνατόν πιο ακριβής, χρησιμοποιούμε στοιχεία που αφορούν το ίδιο είδος κατοικίας στις δύο πόλεις: διαμερίσματα χωρίς έπιπλα, καλής ποιότητας αλλά όχι πολυτελή, σε συγκρίσιμες περιοχές και με ίδια μεγέθη (60–80 τ.μ. για ένα υπνοδωμάτιο, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Σόφια). Οι τιμές δεν περιλαμβάνουν κοινόχρηστα και λογαριασμούς.

Τα ενοίκια στη Σόφια, όμως, έχουν αυξηθεί πολύ γρήγορα. Το 2013, ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου κόστιζε περίπου 270 ευρώ τον μήνα. Μέχρι το 2025, είχε φτάσει τα 650 ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 141%. Η Αθήνα παρέμεινε ακριβότερη σε όλη την περίοδο, αλλά η αύξηση ήταν μικρότερη. Το αντίστοιχο ενοίκιο αυξήθηκε από 560 σε 1.150 ευρώ, δηλαδή κατά 105%. Για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων, το ενοίκιο αυξήθηκε κατά 137% στη Σόφια μεταξύ 2013 και 2025, έναντι 97% στην Αθήνα.

Σε σχέση με τον μέσο μηνιαίο μισθό της χώρας, ένα τέτοιο διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στην Αθήνα αντιστοιχεί περίπου στο 77% του μέσου ελληνικού μισθού, ενώ στη Σόφια περίπου στο 51% του μέσου βουλγαρικού. Ο μέσος μισθωτός, βέβαια, δεν νοικιάζει τέτοια διαμερίσματα. Χρησιμοποιούμε τον δείκτη ως σύγκριση μεταξύ των δύο πόλεων, για να δείξουμε πόσο απέχει η ίδια ακριβώς κατοικία από τον μέσο μισθό σε κάθε χώρα. Με αυτή τη μέτρηση, το ενοίκιο στη Σόφια είναι πολύ χαμηλότερο σε ευρώ, αλλά η διαφορά μικραίνει όταν το συγκρίνουμε με τους μισθούς κάθε χώρας.

###   
Τιμές ηλεκτρικής ενέργειας

Οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας προσθέτουν ακόμη μία διάσταση στη σύγκριση. Μεγάλο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας παράγεται εγχώρια, όμως τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή της συχνά εισάγονται. Έτσι, οι διεθνείς αγορές ενέργειας εξακολουθούν να επηρεάζουν τον λογαριασμό του νοικοκυριού, ιδιαίτερα σε χώρες που εξαρτώνται περισσότερο από το φυσικό αέριο. Ωστόσο, η τελική τιμή του ρεύματος μπορεί να διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα.

  
Το δεύτερο εξάμηνο του 2025, ένα νοικοκυριό στην Ελλάδα πλήρωνε 0,238 ευρώ ανά kWh με φόρους, έναντι 0,136 ευρώ στη Βουλγαρία. Δηλαδή, το ρεύμα στην Ελλάδα ήταν κατά 75% ακριβότερο. Η διαφορά παραμένει σχεδόν ίδια ακόμη και πριν από φόρους και επιβαρύνσεις: 0,195 ευρώ ανά kWh στην Ελλάδα, έναντι 0,113 ευρώ στη Βουλγαρία. Σε αυτή την περίπτωση, η ελληνική τιμή ήταν κατά 73% υψηλότερη. Οι φόροι αντιστοιχούν περίπου στο 17–18% της τελικής τιμής και στις δύο χώρες. Για ένα νοικοκυριό που καταναλώνει 3.500 kWh τον χρόνο, αυτό σημαίνει κόστος περίπου 832 ευρώ στην Ελλάδα, έναντι 474 ευρώ στη Βουλγαρία.

## Είναι φθηνότερη η ζωή στη Βουλγαρία;

Συνολικά, η Βουλγαρία είναι αισθητά φθηνότερη από την Ελλάδα, αλλά όχι σε όλα. Κάποια προϊόντα και υπηρεσίες είναι πολύ φθηνότερα, άλλα κοστίζουν σχεδόν το ίδιο, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η Βουλγαρία είναι ακόμη και ακριβότερη.

### Γενικό επίπεδο τιμών

Οι δείκτες επιπέδου τιμών δείχνουν πόσο ακριβή είναι μια χώρα σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ, ο οποίος ορίζεται στο 100\. Για παράδειγμα, αν ο δείκτης τιμών τροφίμων στη Βουλγαρία είναι 80, σημαίνει ότι ένα καλάθι τροφίμων που κοστίζει 100 ευρώ κατά μέσο όρο στην ΕΕ, στη Βουλγαρία κοστίζει περίπου 80 ευρώ. Πάνω από το 100 σημαίνει ακριβότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ και κάτω από το 100 φθηνότερα.

Συνολικά, η Ελλάδα είναι αισθητά ακριβότερη από τη Βουλγαρία, η οποία βρίσκεται μεταξύ των φθηνότερων χωρών της ΕΕ. Το 2025, το επίπεδο τιμών για την κατανάλωση των νοικοκυριών ήταν περίπου στο 84% του μέσου όρου της ΕΕ στην Ελλάδα, έναντι 60% στη Βουλγαρία. Ένα καλάθι αγαθών και υπηρεσιών που κοστίζει κατά μέσο όρο 100 ευρώ στην ΕΕ θα κόστιζε περίπου 84 ευρώ στην Ελλάδα και 60 ευρώ στη Βουλγαρία. Με αυτή τη σύγκριση, η Ελλάδα είναι περίπου 40% ακριβότερη.

Η διαφορά, όμως, αλλάζει σημαντικά ανάλογα με το τι αγοράζει κανείς. Στη στέγαση, την ενέργεια και τις υπηρεσίες οι αποκλίσεις είναι μεγάλες, ενώ σε πολλά αγαθά οι τιμές είναι πολύ πιο κοντά. Στα τρόφιμα, ο δείκτης είναι 105 στην Ελλάδα και 93 στη Βουλγαρία. Στην ένδυση είναι 94 έναντι 78 και στα οικιακά αγαθά 92 έναντι 78\. Πρόκειται για διαφορές που κυμαίνονται περίπου από 14% έως 21%. Στις υπηρεσίες, όμως, που εξαρτώνται περισσότερο από την τοπική αγορά, η Βουλγαρία είναι πολύ φθηνότερη. Στη στέγαση και την ενέργεια, για παράδειγμα, οι δείκτες είναι 77 στην Ελλάδα και 41 στη Βουλγαρία, ενώ στην υγεία 84 και 47 αντίστοιχα. Σε αυτές τις κατηγορίες, η Ελλάδα είναι περίπου 80% ακριβότερη από τη Βουλγαρία.

Ο λόγος είναι ότι οι τιμές δεν διαμορφώνονται παντού με τον ίδιο τρόπο. Τα ενοίκια και πολλές υπηρεσίες επηρεάζονται έντονα από τους τοπικούς μισθούς και την αγορά ακινήτων. Αντίθετα, προϊόντα όπως οι ηλεκτρικές συσκευές, τα ηλεκτρονικά και τα καύσιμα επηρεάζονται περισσότερο από τις διεθνείς τιμές. Ένα κούρεμα στη Σόφια μπορεί να είναι πολύ φθηνότερο, αλλά ένα πλυντήριο όχι απαραίτητα.

Στα τρόφιμα, η διαφορά είναι χαρακτηριστική. Παρότι το συνολικό επίπεδο τιμών στη Βουλγαρία βρίσκεται στο 60% του μέσου όρου της ΕΕ, στα τρόφιμα φτάνει το 93%. Δηλαδή, τα τρόφιμα στη Βουλγαρία δεν είναι τόσο φθηνά όσο θα περίμενε κανείς με βάση το συνολικό επίπεδο τιμών της χώρας. Στην Ελλάδα, το συνολικό επίπεδο τιμών βρίσκεται στο 84% του μέσου όρου της ΕΕ, ενώ στα τρόφιμα φτάνει το 105%. Με άλλα λόγια, οι Έλληνες πληρώνουν για τρόφιμα περισσότερο από τον μέσο Ευρωπαίο.

Έτσι, και στις δύο χώρες οι τιμές στο σούπερ μάρκετ βρίσκονται κοντά στα ευρωπαϊκά επίπεδα, ενώ οι μισθοί παραμένουν αρκετά χαμηλότεροι. Στη Βουλγαρία η διαφορά αυτή είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς τα τρόφιμα έχουν πλησιάσει πολύ περισσότερο τις ευρωπαϊκές τιμές απ’ ό,τι οι μισθοί.

### Τιμές καυσίμων

Οι τιμές των καυσίμων εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την τιμή του αργού πετρελαίου, η οποία καθορίζεται στη διεθνή αγορά. Έτσι, το ίδιο το καύσιμο έχει παρόμοιο κόστος είτε φτάνει σε ένα πρατήριο στην Ελλάδα είτε στη Βουλγαρία. Η τελική τιμή στην αντλία διαφέρει κυρίως λόγω των φόρων και του κόστους διανομής σε κάθε χώρα.

Τον Ιούνιο του 2026, η βενζίνη κόστιζε 1,98 ευρώ το λίτρο στην Ελλάδα και 1,52 ευρώ στη Βουλγαρία, δηλαδή περίπου 30% περισσότερο στην Ελλάδα. Στο πετρέλαιο κίνησης, η διαφορά ήταν πολύ μικρότερη: 1,69 ευρώ το λίτρο στην Ελλάδα έναντι 1,58 ευρώ στη Βουλγαρία, διαφορά μόλις 7%. Από το 2020, η διαφορά στην τιμή της βενζίνης παραμένει σχετικά σταθερή, περίπου στα 46–53 λεπτά ανά λίτρο.

Το γέμισμα ενός ρεζερβουάρ 50 λίτρων με πετρέλαιο κίνησης κοστίζει περίπου 84,5 ευρώ στην Ελλάδα και 79 ευρώ στη Βουλγαρία. Αν όμως συγκρίνουμε αυτό το ποσό με τον μέσο μηνιαίο μισθό, αντιστοιχεί στο 5,6% του μισθού στην Ελλάδα και στο 6,1% στη Βουλγαρία.

Η εξήγηση είναι παρόμοια με αυτή που βλέπουμε και στα σούπερ μάρκετ. Το γενικό επίπεδο τιμών στη Βουλγαρία βρίσκεται στο 60, με τον μέσο όρο της ΕΕ στο 100\. Τα καύσιμα, όμως, επηρεάζονται πολύ περισσότερο από τις διεθνείς τιμές. Έτσι, δεν είναι τόσο φθηνά όσο θα περίμενε κανείς με βάση το συνολικό επίπεδο τιμών της χώρας.

## Πόσο κοστίζει το καλάθι των βασικών προϊόντων;

Για να ολοκληρώσουμε την ανάλυσή μας, εξετάζουμε μια σειρά βασικών προϊόντων και συγκρίνουμε τις τιμές τους στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία. Τον Ιούνιο του 2026, συλλέξαμε τιμές για δεκαέξι βασικά προϊόντα από σούπερ μάρκετ και στις δύο χώρες, μεταξύ των οποίων ψωμί, γάλα, ελαιόλαδο και χοιρινό κρέας.  
Για κάθε προϊόν συγκρίνουμε τη διάμεση τιμή, που αποτυπώνει καλύτερα το τι πληρώνει συνήθως ένας καταναλωτής, καθώς και τη χαμηλότερη διαθέσιμη τιμή.  

💡

****Τι δείχνει το καλάθι μας**  
Στις διάμεσες τιμές, τα δεκαέξι προϊόντα κοστίζουν συνολικά 97,20 ευρώ στην Ελλάδα και 87 ευρώ στη Βουλγαρία. Έτσι, το καλάθι μας είναι περίπου 11% ακριβότερο στην Ελλάδα. Η διαφορά αυτή βρίσκεται κοντά στο 13% που δείχνει ο δείκτης τιμών τροφίμων της Eurostat. Ωστόσο, τα δύο μεγέθη δεν είναι άμεσα συγκρίσιμα. Το δικό μας καλάθι αποτελεί μια επιλογή βασικών, μη επεξεργασμένων προϊόντων, δεν περιλαμβάνει επεξεργασμένα τρόφιμα και ποτά και καλύπτει μόνο έναν μήνα. Γι’ αυτό, μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν οι διαφορές ανά προϊόν και όχι το συνολικό κόστος του καλαθιού.

Στις διάμεσες τιμές, εννέα από τα δεκαέξι προϊόντα είναι φθηνότερα στη Βουλγαρία και επτά στην Ελλάδα. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, οι διαφορές είναι μεγάλες.

Η μεγαλύτερη διαφορά υπέρ της Βουλγαρίας καταγράφεται στο ψωμί. Μια φρατζόλα 500 γραμμαρίων κοστίζει 0,81 ευρώ, έναντι 1,68 ευρώ στην Ελλάδα, δηλαδή λιγότερο από τη μισή τιμή. Μεγάλες διαφορές υπάρχουν επίσης στο φιλέτο κοτόπουλου, στα αυγά και στο ρύζι. Το κοτόπουλο κοστίζει 7,66 ευρώ το κιλό στη Βουλγαρία, έναντι 15,29 ευρώ στην Ελλάδα, τα αυγά 3,65 ευρώ η δωδεκάδα έναντι 6,92 ευρώ και το ρύζι 2,50 ευρώ το κιλό έναντι 4,36 ευρώ. Φθηνότερα στη Βουλγαρία είναι επίσης τα κρεμμύδια, το τυρί, τα μήλα και το γάλα.

Υπάρχουν όμως και προϊόντα στα οποία η Ελλάδα είναι φθηνότερη. Η μεγαλύτερη διαφορά είναι στο ελαιόλαδο, το οποίο κοστίζει 8,06 ευρώ το λίτρο στην Ελλάδα, έναντι 14,65 ευρώ στη Βουλγαρία. Δηλαδή, στη Βουλγαρία κοστίζει περίπου 82% περισσότερο. Φθηνότερες στην Ελλάδα είναι επίσης οι πατάτες, οι ντομάτες και το εμφιαλωμένο νερό, ενώ μικρότερες διαφορές υπάρχουν στις μπανάνες και το καρπούζι.

Στο χοιρινό και τον καφέ, αντίθετα, οι τιμές είναι σχεδόν ίδιες στις δύο χώρες, με διαφορά μόλις 14 λεπτών στο κιλό χοιρινού και 32 λεπτών στο κιλό καφέ.

Αν όμως κοιτάξουμε τις χαμηλότερες διαθέσιμες τιμές, τα πράγματα αλλάζουν. Η Ελλάδα είναι φθηνότερη σε εννέα από τα δεκαέξι προϊόντα και η Βουλγαρία σε επτά. Η Βουλγαρία είναι φθηνότερη σε λιγότερα προϊόντα, αλλά όταν έχει τη χαμηλότερη τιμή, η διαφορά από την Ελλάδα είναι συνήθως μεγαλύτερη.

💡

Σημείωση για τα στοιχεία τιμών: Το ZnamCenite διαθέτει στοιχεία μόνο για προϊόντα που εμφανίζονται σε προσφορές και όχι απευθείας για τις κανονικές τιμές τους. Για να εκτιμήσουμε την κανονική τιμή ενός προϊόντος, συγκεντρώνουμε όλες τις διαθέσιμες προσφορές του και υπολογίζουμε τον μέσο όρο των αρχικών τιμών που αναγράφονται πριν από την έκπτωση. Έτσι προκύπτει μια εκτίμηση της συνήθους κανονικής τιμής του.

Στα προϊόντα όπου η Βουλγαρία είναι φθηνότερη, οι διαφορές στις χαμηλότερες τιμές είναι ακόμη μεγαλύτερες. Το φθηνότερο κιλό ρυζιού κοστίζει 0,97 ευρώ στη Βουλγαρία, έναντι 3,06 ευρώ στην Ελλάδα. Το φθηνότερο ψωμί 500 γραμμαρίων κοστίζει 0,59 ευρώ έναντι 1,48 ευρώ και το φθηνότερο κιλό τυριού 5,62 ευρώ έναντι 9,45 ευρώ. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο καφές. Ενώ οι διάμεσες τιμές είναι σχεδόν ίδιες στις δύο χώρες, το φθηνότερο κιλό καφέ κοστίζει 9,93 ευρώ στη Βουλγαρία και 21,04 ευρώ στην Ελλάδα.

Στα προϊόντα όπου η Ελλάδα είναι φθηνότερη, οι διαφορές είναι συνήθως μικρότερες. Το φθηνότερο ελαιόλαδο κοστίζει 5,48 ευρώ το λίτρο στην Ελλάδα, έναντι 10,21 ευρώ στη Βουλγαρία. Οι ντομάτες κοστίζουν 1,20 ευρώ το κιλό έναντι 2,30 ευρώ, το χοιρινό 4,49 ευρώ έναντι 6,39 ευρώ και οι πατάτες 0,59 ευρώ έναντι 0,71 ευρώ.

Σε δύο προϊόντα, η εικόνα αντιστρέφεται. Τα αυγά είναι φθηνότερα στη Βουλγαρία στη διάμεση τιμή, αλλά στη χαμηλότερη διαθέσιμη τιμή είναι φθηνότερα στην Ελλάδα, με 1,72 ευρώ έναντι 2,50 ευρώ. Το ίδιο ισχύει και για το γάλα, με 1,19 ευρώ στην Ελλάδα έναντι 1,26 ευρώ στη Βουλγαρία. Έτσι, παρότι οι διάμεσες τιμές και των δύο προϊόντων είναι χαμηλότερες στη Βουλγαρία, οι φθηνότερες διαθέσιμες επιλογές βρίσκονται στην Ελλάδα.

Συνολικά, ένα νοικοκυριό στη Βουλγαρία μπορεί να εξοικονομήσει αρκετά σε ορισμένα προϊόντα, όπου οι διαφορές στις τιμές είναι μεγάλες. Στην Ελλάδα, αντίθετα, οι χαμηλότερες τιμές εμφανίζονται σε περισσότερα προϊόντα, αλλά συνήθως με μικρότερη διαφορά. Και στις δύο χώρες, πάντως, τα εισαγόμενα προϊόντα τείνουν να είναι ακριβότερα.

Ο μέσος μηνιαίος μισθός πλήρους απασχόλησης είναι περίπου 1.496 ευρώ στην Ελλάδα και 1.282 ευρώ στη Βουλγαρία. Αυτό σημαίνει ότι ένα προϊόν πρέπει να είναι τουλάχιστον 14% φθηνότερο στη Βουλγαρία ώστε να κοστίζει το ίδιο ή μικρότερο μέρος του μέσου μισθού.

Στα περισσότερα προϊόντα όπου η Βουλγαρία είναι φθηνότερη, η διαφορά ξεπερνά το 14%. Αυτό ισχύει για το ψωμί, το κοτόπουλο, τα αυγά, το ρύζι, τα κρεμμύδια και το τυρί. Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις. Το γάλα κοστίζει λιγότερο σε ευρώ στη Βουλγαρία, 1,71 ευρώ έναντι 1,88 ευρώ στην Ελλάδα, αλλά σε σχέση με τον μέσο μισθό είναι περίπου 6% ακριβότερο. Στα μήλα, η διαφορά σχεδόν εξαφανίζεται όταν λάβουμε υπόψη τους μισθούς. Ο καφές, που έχει σχεδόν την ίδια τιμή στις δύο χώρες, κοστίζει περίπου 15% περισσότερο ως ποσοστό του βουλγαρικού μισθού.

Από την άλλη, στα προϊόντα που είναι φθηνότερα στην Ελλάδα, το πλεονέκτημα μεγαλώνει όταν λάβουμε υπόψη τους μισθούς. Για το ελαιόλαδο, τις πατάτες, τις ντομάτες και το εμφιαλωμένο νερό, το κόστος σε σχέση με τον μέσο μισθό είναι πάνω από διπλάσιο στη Βουλγαρία. Το χοιρινό, οι μπανάνες και το καρπούζι έχουν πιο κοντινές τιμές σε ευρώ, αλλά σε σχέση με τον μισθό κοστίζουν περίπου 20% περισσότερο στη Βουλγαρία.

Στον κατώτατο μισθό, η διαφορά γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Με 1.027 ευρώ στην Ελλάδα και 620 ευρώ στη Βουλγαρία, ένα προϊόν πρέπει να είναι πάνω από 40% φθηνότερο στη Βουλγαρία ώστε να επιβαρύνει λιγότερο τον κατώτατο μισθό. Το ψωμί και το κοτόπουλο ξεπερνούν αυτό το όριο, ενώ τα αυγά και το ρύζι βρίσκονται οριακά πάνω από αυτό. Το τυρί, όμως, όχι. Παρότι είναι 27% φθηνότερο στη Βουλγαρία, αντιστοιχεί σε περίπου 20% μεγαλύτερο μέρος του κατώτατου μισθού. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κρεμμύδια και τα μήλα.

Το φθηνότερο φιλέτο κοτόπουλου κοστίζει 6,64 ευρώ στη Βουλγαρία, έναντι 8,53 ευρώ στην Ελλάδα. Είναι 22% φθηνότερο σε ευρώ, αλλά αντιστοιχεί σε 29% μεγαλύτερο μέρος του κατώτατου μισθού. Αντίστοιχα, το φθηνότερο λίτρο ελαιόλαδου αντιστοιχεί στο 1,6% του μηνιαίου κατώτατου μισθού στη Βουλγαρία, έναντι 0,5% στην Ελλάδα.

Η σύγκριση εξαρτάται τελικά από το τι αγοράζει κάθε νοικοκυριό. Η Βουλγαρία έχει μεγάλο πλεονέκτημα σε δαπάνες που επηρεάζονται περισσότερο από τους τοπικούς μισθούς και την αγορά ακινήτων. Η κατοικία και πολλές υπηρεσίες είναι αισθητά φθηνότερες. Στα αγαθά που επηρεάζονται περισσότερο από τις διεθνείς τιμές, όμως, η διαφορά είναι πολύ μικρότερη. Έλληνες και Βούλγαροι καταναλωτές αγοράζουν συχνά σε παρόμοιες ευρωπαϊκές τιμές. Έτσι, η Βουλγαρία μπορεί συνολικά να είναι αρκετά φθηνότερη από την Ελλάδα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλα είναι εξίσου πιο προσιτά για όσους ζουν εκεί.

## Τελικά, πού είναι καλύτερη η ζωή;

Αν έχεις δικό σου σπίτι στη Σόφια και μέσο βουλγαρικό μισθό, το κόστος ζωής μπορεί να είναι αρκετά χαμηλότερο. Η κατοικία κοστίζει λιγότερο, πολλές τοπικές υπηρεσίες είναι φθηνότερες και ο μέσος μισθός απέχει πλέον 17% από τον ελληνικό.

Αν όμως είσαι νέος, νοικιάζεις και αμείβεσαι κοντά στον κατώτατο μισθό, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η Σόφια μπορεί να είναι φθηνότερη από την Αθήνα, αλλά το ενοίκιο εξακολουθεί να αντιστοιχεί περίπου στο μισό του μέσου βουλγαρικού μισθού. Παράλληλα, στα προϊόντα που επηρεάζονται περισσότερο από τις διεθνείς τιμές, οι χαμηλότεροι μισθοί στη Βουλγαρία περιορίζουν την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών.