Ελλάδα: έως και 2 χρόνια η εκδίκαση αστικών και εμπορικών υποθέσεων

Ο δείκτης προέρχεται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και βασίζεται σε ευρωπαϊκές πηγές (CEPEJ / EU Justice Scoreboard) για την εκτιμώμενη διάρκεια διεκπεραίωσης αστικών και εμπορικών υποθέσεων.

Ο βασικός δείκτης είναι η «εκτιμώμενη διάρκεια διεκπεραίωσης». Δεν είναι χρονομέτρηση μιας συγκεκριμένης υπόθεσης από την αρχή έως το τέλος. Είναι ένας υπολογιστικός δείκτης που εκτιμά πόσο χρόνο (σε ημέρες) θα χρειαζόταν το σύστημα για να διεκπεραιώσει τις εκκρεμείς υποθέσεις, αν συνέχιζε να τις εκκαθαρίζει με τον τρέχοντα ρυθμό. Έτσι, ο δείκτης μεταφράζει τον όγκο των εκκρεμοτήτων σε έναν ενιαίο αριθμό ημερών, που είναι συγκρίσιμος μεταξύ χωρών και ετών (όταν τα δεδομένα είναι διαθέσιμα).

Το 2022, η Ελλάδα εμφανίζει τη χειρότερη επίδοση στην Ε.Ε. στον εκτιμώμενο χρόνο διεκπεραίωσης αστικών και εμπορικών υποθέσεων 1ου βαθμού. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα ο δείκτης είναι 746 ημέρες (≈ 2 χρόνια), όταν η διάμεσος της Ε.Ε. είναι περίπου 239 ημέρες (και ο μέσος όρος περίπου 282). Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα χρειάζεται περίπου 3,1 φορές περισσότερο χρόνο από την τυπική χώρα της Ε.Ε. για να διεκπεραιωθούν αντίστοιχες υποθέσεις σε πρώτο βαθμό — μια απόκλιση που αντιστοιχεί σε πάνω από 500 επιπλέον ημέρες (~ 1 μιση χρόνο) σε σχέση με τη διάμεσο.

Η εικόνα είναι παρόμοια και στον 2ο βαθμό, όπου η Ελλάδα καταγράφει 422 ημέρες (~ 1 χρόνο και 2 μήνες ), έναντι 207 ημερών στη διάμεσο της Ε.Ε. (και περίπου 324 στον μέσο όρο). Δηλαδή, και στο εφετειακό επίπεδο η Ελλάδα κινείται περίπου διπλάσια από τον ευρωπαϊκό «κανόνα». Η σύγκριση με τις καλύτερες επιδόσεις αναδεικνύει ακόμη πιο έντονα το χάσμα: σε αρκετές χώρες ο 1ος βαθμός κυμαίνεται κάτω από ~150–200 ημέρες, ενώ στον 2ο βαθμό υπάρχουν συστήματα που κινούνται γύρω ή και κάτω από τις 100 ημέρες. Αντίθετα, στην Ελλάδα ο δείκτης δείχνει ότι οι καθυστερήσεις είναι διαρθρωτικές και δεν προκύπτουν μόνο από τις εφέσεις ή τη «συσσώρευση» στα ανώτερα δικαστήρια.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.